Digitaal productpaspoort: een operationele realiteit
Het digitale productpaspoort, dat lange tijd werd gepresenteerd als een Europees project, beschikt nu over een centrale infrastructuur.
Op 20 juli 2026 heeft de Europese Commissie het Europese register voor digitale productpaspoorten en een testomgeving gelanceerd. In dit register worden de unieke identificatiecodes en de metagegevens van de paspoorten vastgelegd, terwijl de gedetailleerde gegevens gedecentraliseerd blijven worden opgeslagen.
Het systeem zal, in overeenstemming met de Europese wetgeving, categorieën zoals bouwproducten kunnen ondersteunen.
Een digitaal paspoort is een gegevensblad dat gekoppeld is aan een machinaal leesbaar medium, bijvoorbeeld een code op het product of een vermelding op de verpakking. Het moet betrouwbare gegevens bevatten over de identiteit, de ge prestaties, de samenstelling, de herkomst, de milieueffecten, het onderhoud en de levenscyclusafsluiting van het product. Het tijdschema hangt nog af van de wetgeving die op elke productgroep van toepassing is. Zo is het nog niet voor alle materialen verplicht om een paspoort te hebben, maar de technische infrastructuur is klaar voor tests.
De uitdaging voor aannemers reikt dus verder dan de controle van de fabrikant.
Op de bouwplaats maakt de identificatiecode het mogelijk om het geleverde materiaal te koppelen aan de prestatieverklaring, de installatie-instructies, de certificaten en de milieugegevens. Deze continuïteit voorkomt het gebruik van verouderde documentatie, vergemakkelijkt de controle van vervangingen en vult het opleveringsdossier aan.
3 stappen
De Commissie voorziet in beveiligde toegang of toegang via een API om de raadpleging te integreren in de tools van bedrijven. Bij B2B-uitwisselingen kan een elektronisch bewijs worden verstrekt.
Voor identificatiecodes, gegevensdragers, interfaces, uitwisselingen en opslag zijn al zes geharmoniseerde normen gepubliceerd.
Bedrijven kunnen zich hierop voorbereiden zonder een groot IT-project te hoeven opzetten.
Stap 1: vraag leveranciers naar de beschikbare gestructureerde gegevens en naar de persoon die deze bijwerkt.
Stap 2: bepaal waar de identificatiecode in het bouwdossier moet worden bewaard.
Stap 3: test of het paspoort bij levering en bij de controle van de plaatsing kan worden gelezen. Het paspoort vervangt niet de vakkennis van de aannemer of de controle ter plaatse; het moet het productbewijs toegankelijker, consistenter en duurzamer maken.
Belangrijkste bron: Europese Commissie — Het register voor het digitale productpaspoort is nu live
